Staken of niet ?

Neen, ik staak niet mee.  Ik heb ook niet gestaakt bij de besparingen van de regering onder Jean-Luc Dehaene, (met de toenmalige SP) met zijn 'Globaal Plan' en toen werd zelfs een loonstop ingevoerd.   Ik vind alleen dat je met staken meestal niet diegenen treft die je wil treffen.  De regeringsleden die de beslissingen nemen hebben niet echt last van stakingen.  De volgende verkiezingen zijn normaal gezien nog veraf.  Als je al zou overwegen om iets te doen dat de beleidsmakers zelf treft, dan ben je wellicht strafbaar.  Je kan hen bijvoorbeeld niet verhinderen om op het werk te geraken want dan word je gegarandeerd opgepakt.  Trouwens als ik zou staken, zou ik zelf de enige zijn die daar last van heeft want het werk dat ik die dag niet doe, verdwijnt niet.  Niet dat ik geen begrip heb voor mensen die wel staken.  Ik vind wel dat ze mensen die willen werken niet mogen verhinderen om te werken.  Het is natuurlijk niet leuk als je moet inleveren op je verworvenheden maar objectief gezien wordt de basis van onze sociale zekerheid echter niet aangetast,  wat de vakbonden ook mogen beweren.  Werklozen blijven een uitkering krijgen en die uitkering wordt nu zelfs niet of nauwelijks beperkt in tijd.  Als je na pakweg 3 jaar nog geen job hebt gevonden, heeft de VDAB haar werk niet goed gedaan denk ik.  Het onderwijs blijft m.i. betaalbaar in vergelijking met veel andere landen, en onze gezondheidszorg blijft ook nog van goede kwaliteit en meestal betaalbaar.  Alles kan natuurlijk altijd beter en sommige keuzes die deze regering maakt, zouden zeker niet de mijne zijn, maar de 'verworvenheden' waaraan getornd wordt zijn er van de laatste 20 jaar.   Ik weet nog dat schoolabonnementen een stuk duurder waren voor de buzzy pass ingevoerd werd.  Plots hadden mijn kinderen een abonnement waarmee ze het hele jaar door op alle diensten van De Lijn konden voor een prijs die lager was dan hun abonnement van punt A naar punt B het jaar ervoor.  Kinderopvang was niet aftrekbaar van de belasting en er was nog geen decumul voor de inkomensbelasting.  Ouderschapsverlof, tijdskrediet en loopbaanonderbreking waren onbestaande.  Niet dat ik pleit voor een terugkeer naar die tijd, maar geen van die verworvenheden worden afgevoerd, er wordt alleen wat aan gesleuteld.  De verhoging van de pensioenleeftijd is ook al niet dramatisch.  Men doet nu alsof iedereen tot zijn 67e zal moeten werken, maar de officiële pensioenleeftijd is op dit moment ook 65 jaar terwijl amper ongeveer 41 % van 55-64 jarigen nog aan het werk is.  Ik vind het dus eigenlijk een beetje om te lachen dat de pensioenleeftijd verhoogd wordt terwijl men er nu nog niet eens in slaagt om werknemers tot hun 65e aan het werk te houden.  Het valt ook op dat het veelal ambtenaren of mensen die semi voor de overheid werken zijn die staken.  De post, NMBS en De Lijn kan je moeilijk privé bedrijven noemen.  Het zijn die mensen die het meeste te verliezen hebben.  Wie voor een privé bedrijf werkt, beseft dat de broodjes niet uit de lucht vallen.  Ik vind wel dat de overheid meer zou moeten besparen op zichzelf.  Er kan nog veel bespaard worden op zaken waar de burger op zich geen last van heeft.  Om er maar een paar te noemen: het personeelsbestand van de nieuwe Senaat en dubbele veel te hoge pensioenen of opstappremies voor voormalige politici zoals Herman Van Rompuy.  Onze beleidsmakers hebben nog niet door dat ze daar ook het voorbeeld moeten geven om geloofwaardig te zijn.  Een vermogenswinstbelasting lijkt me een idee maar niet om het huis of de spaarcentjes die je erft van je ouders nog extra te belasten want daar is al veel belasting op betaald.  Het ziet er op dit ogenblik niet naar uit dat politici en vakbonden snel tot een akkoord zullen komen en dat is geen goede zaak.  Die lastenverlaging die zo broodnodig is, laat ook nog op zich wachten.  Ondertussen werk ik, en de meeste brave burgers onder ons verder.